Tıpkı Aşık Veysel gibi, Çin’e bağlı Uygur Özerk Bölgesi’ndeki Kaşgar sokaklarında bir aşıg, “ben gidersem sen kal bu dünyada” diyor sanki…  Kafkasya’dan Anadolu’ya, İran’dan Doğu Türkistan’a  kadar uzanan aşıklık ya da halk ozanlığı Kaşgar sokaklarına ruh

veriyor.Türkçede aşık, Uygurcada aşıg, Ermenicede aşug, Azericede aşıq, Gürcücede aşugi olarak adlandırılan halk ozanları saz eşliğinde halk geleneklerinin temel taşlarındandır. Tarih boyunca aşıklık çeşitli dönemlerden geçmiş ve günümüze kadar gelmiştir. Aşıklık, değişen yaşam koşulları ve değer yargıları karşısında gerileme yaşasa da kültürün vazgeçilmez simgelerinden biri olma özelliğini korumuştur.

Aşıg, Uygur Özerk Bölgesi’ndeki  etnik gruplar için de bir gelenek, halka mal olmuş bir kültürdür. Yaşamını halkla birlikte idame ettiren bu aşıg da, sazıyla sözüyle halkın sesidir. Keza, aşıglık geleneğinde doğa ve halk sevgisi esastır. Yaşadıkları dönemlerde her aşığın farklı bir yeri vardır.  Ancak, tüm aşıkların buluştuğu yer, halkın gönlüdür. “

Kaynak: www.turkish.cri.cn