Tofalar’ın kendilerine verdikleri isim: Tofa- Toha’dır.  Rusya’nın Türkçe konuşan halkı, İrkutsk Bölgesi’nin (Doğu Sibirya)dağlık-tayga alanlarında yaşarlar. Toplam nüfusları yaklaşık 1000 kişidir. Altay Ailesi, Türkçe Grubu’na giren Tofalar dilinde konuşurlar. Önemli bir kısmı geleneksel inanışlarına yani Şamanizm’e  sadık kalmaya devam etmektedir. Tofalarların ana geçim kaynağı geyik yetiştiriciliği ile beraber avcılık (sincap, samur, su samuru, kunduz, tilki, mus, kızıl geyik, karaca ve diğerleri) idi. Ev zanaatları arasında demircilik, ahşap, ağaç kabuğu, deri ve boynuz işlemeciliği sayılabilir. Tofalarlar post, deri bazı diğer ürünleri (kayak, pipo, eyer, beryoza kabuğundan eşyalar, kürklü mukluk) satış amacıyla üretirlerdi. Tofalarların yerleşik hayata geçmeden önceki ev tipi çubuklu konik Çum idi. Yazın bunun üzeri beryoza kabukları, kışın ise mus ya da kızıl geyik postları ile örtülürdü. Yerleşik düzene geçildikten sonra köylerde kütük evler yapılmaya başlanmıştır. 20.yy’a kadar Tofaların hafızasında üyelerinin tek bir ortak mitik atadan geldiği “Nön”  kan soyları inanışı vardı. Soy yanı sıra kökenlerini baba tarafından ortak bir ataya bağlayan akraba ailelerden oluşan Babaerkil birlikler bulunurdu. Eski gelenekleri muhafazada sıkıntı yaşayan modern Tofalarların hayatı günümüz Rusyasının diğer halklarından artık çok  farklılık göstermemektedir.
Kaynak: turkish.ruvr.ru